BPC-157 – budowa chemiczna peptydu
BPC-157 to syntetyczny peptyd liniowy zbudowany z 15 aminokwasów, czyli pentadekapeptyd. Ma wolne oba końce i nie zawiera żadnych niestandardowych reszt. Jego budowę da się odczytać wprost z sekwencji.
Dane chemiczne
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa | BPC-157 |
| Inne nazwy | BPC 157, pentadekapeptyd BPC |
| Wzór sumaryczny | C62H98N16O22 |
| Masa molowa | 1419,5 g/mol |
| Numer CAS | 137525-51-0 |
| Liczba aminokwasów | 15 |
| Sekwencja | H-Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val-OH (GEPPPGKPADDAGLV) |
Masa dotyczy wolnego peptydu, bez przeciwjonu soli.
Co widać w sekwencji
Łańcuch zaczyna się glicyną z wolną grupą aminową, a kończy waliną z wolną grupą karboksylową. Zapis H- i -OH oznacza właśnie te niezmienione końce. Nie ma tu acetylacji ani amidu, co odróżnia BPC-157 od wielu innych peptydów syntetycznych.
Najbardziej rzuca się w oczy prolina. Są cztery jej reszty, w pozycjach 3, 4, 5 i 8, w tym trzy pod rząd. Prolina ma pierścień, w który wbudowana jest jej grupa aminowa. Taki odcinek Pro-Pro-Pro usztywnia szkielet i ogranicza swobodę obrotu łańcucha.
W sekwencji nie ma cysteiny, więc nie mogą powstać mostki disiarczkowe. Peptyd pozostaje liniowy. Brakuje też metioniny, a więc reszt z siarką, które najłatwiej się utleniają. To jeden z powodów, dla których BPC-157 uchodzi za cząsteczkę dość trwałą chemicznie.
Ładunek i rozpuszczalność
Łańcuch ma trzy reszty kwasowe: dwa kwasy asparaginowe i jeden kwas glutaminowy. Naprzeciw nich stoi tylko jedna zasadowa lizyna. Do tego dochodzą wolne końce, grupa aminowa i karboksylowa. W obojętnym pH cząsteczka niesie więc wypadkowy ładunek ujemny.
Wszystkie reszty mają standardową konfigurację L. Wśród nich są też reszty hydrofobowe, takie jak alanina, leucyna i walina. Przewaga reszt polarnych i naładowanych sprawia jednak, że peptyd dobrze rozpuszcza się w wodzie.
Nazwa, sól i postać
Liczba 157 jest częścią nazwy własnej. Nie oznacza liczby aminokwasów, bo tych jest 15. Na etykietach spotyka się zapis BPC-157 lub BPC 157. Wolny peptyd zwykle występuje jako sól octanowa, która zostaje po oczyszczaniu.
Często pojawia się też wariant BPC-157 Arg, opisywany również jako arginine salt lub Arginate. Dopisek Arg nie zmienia sekwencji. Arginina jest tu przeciwjonem soli, a łańcuch 15 aminokwasów pozostaje taki sam. Obie sole różnią się masą przeciwjonu i rozpuszczalnością w wodzie.
BPC-157 otrzymuje się syntezą na fazie stałej, reszta po reszcie. Po oczyszczeniu peptyd liofilizuje się do postaci białego, puszystego proszku. Masa podana na fiolce to deklarowana masa peptydu. Proszek zawiera też przeciwjon i resztkową wilgoć, więc zawartość samego peptydu jest zawsze niższa niż masa proszku.
Przechowywanie
Liofilizat jest najtrwalszy w suchej postaci. Krótko można go trzymać w 2-8 °C, a dłużej w -20 °C. Fiolka powinna być szczelna i stać w ciemności.
Przed otwarciem fiolkę z lodówki zostawia się zamkniętą, aż osiągnie temperaturę pokojową. Inaczej na proszku skropli się para wodna. Roztwory przygotowuje się na bieżąco, a nadmiar dzieli na porcje, by uniknąć wielokrotnego zamrażania i rozmrażania.
Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Opisywane substancje są odczynnikami chemicznymi przeznaczonymi wyłącznie do użytku laboratoryjnego. Nie są lekami, produktami leczniczymi ani suplementami diety i nie są przeznaczone do spożycia ani stosowania u ludzi lub zwierząt.